DKP/Birlik, DKP/BÖG, MKP, MLKP, TKEP/L oraz TKP-ML wystosowały oświadczenie, w którym odnoszą się do zagrożeń dla rewolucji w Rożawie. Zadeklarowały w nim: „Rewolucja w Rożawie należy do wszystkich uciskanych na świecie; będziemy jej bronić”. Sześć partii i organizacji rewolucyjnych wezwało wszystkie narody regionu i świata, a w szczególności ludność Turcji, do obrony rewolucji w Rożawie.
W oświadczeniu zwrócono uwagę na fakt, że imperialiści narzucają Bliskiemu Wschodowi nowy porządek. Stwierdzono w nim: „Imperializm amerykański i syjonistyczne państwo Izrael działają ze strategicznym celem przejęcia kontroli nad energią, jednym z podstawowych źródeł surowców kapitalistycznej produkcji, a także nad szlakami transportu tej energii do imperialistycznych metropolii oraz pogłębienia integracji kapitalistycznego rynku Bliskiego Wschodu z rynkiem imperialistycznym”.
Stwierdzono, że wraz z wojną z Iranem rozpoczął się nowy okres tworzenia sojuszy między imperialistami. Podkreślono, że HTŞ doszło do władzy w Syrii z zamiarem „zbudowania Syrii zintegrowanej z zachodnim imperializmem”.
Przypominając ludobójcze ataki na Alawitów, partie rewolucyjne oświadczyły: „Jedną z największych przeszkód, jakie stoją przed HTŞ – projektem Wielkiej Brytanii i USA – w budowie zintegrowanej Syrii, są Kurdowie i Kurdyjki oraz Demokratyczna Autonomiczna Administracja Północnej i Wschodniej Syrii”.
Oświadczenie zawierało następującą ocenę:
„Do czasu obalenia reżimu Asada obecność amerykańskiego imperializmu i sił koalicyjnych w Rożawie koncentrowała się głównie na likwidacji [tego reżimu]. Ramy relacji nawiązanych z Kurdami i Kurdyjkami oraz Rożawą zostały również ukształtowane przez strategiczny cel obalenia reżimu Assada, który wraz z Iranem stanowił ważną siłę w szyickiej osi oporu. W związku z tym Demokratyczna Autonomiczna Administracja Północno-Wschodniej Syrii, która ugruntowała swoją pozycję w Rożawie, musiała zostać zlikwidowana”.
Sześć partii rewolucyjnych przypomniało ataki na Rożawę, które rozpoczęły się w styczniu 2026 r., i dodało:
„Oczekiwania, jakie narosły wobec imperialistów w trakcie tego procesu, oraz polityczna forma procesu negocjacyjnego, ukształtowana zgodnie ze strategią »integracji demokratycznej«, początkowo doprowadziły do politycznego niezdecydowania w walce z tymi kompleksowymi atakami likwidacyjnymi. To polityczne niezdecydowanie znalazło oczywiście odzwierciedlenie również w działaniach sił zbrojnych i w istocie doprowadziło do tego, że HTŞ dotarło do bram Hesekê bez wdania się w poważniejszą wojnę. Rewolucja w Rożawie została skonfrontowana z groźbą unicestwienia. Podczas tego ataku utracono ważne pozycje. W tym momencie Demokratyczna Autonomiczna Administracja, wraz ze wszystkimi swoimi formami organizacyjnymi, rozpoczęła nowy opór”.
Zwracając uwagę na międzynarodową solidarność, jaka rozwinęła się wokół rewolucji w Rożawie, partie rewolucyjne stwierdziły: „Ataki HTŞ, które opiera się na zachodnim imperializmie i czerpie z niego siłę, trwają nadal, a ich celem jest zniszczenie wszystkich osiągnięć rewolucji w Rożawie”.
DKP/Birlik, DKP/BÖG, MKP, MLKP, TKEP/L oraz TKP-ML przypomniały, że brały udział w budowie i obronie rewolucji w Rożawie, i w swoim oświadczeniu podkreśliły następujące kwestie:
„Dziś rząd HTŞ, imperialiści, którzy torowali mu drogę, oraz reakcyjne państwa regionalne, przede wszystkim faszystowskie państwo tureckie, próbują jeszcze bardziej odsunąć rewolucję w Rożawie od podstaw autonomii administracyjnej, nie spełniając nawet wymogów porozumienia zawartego między HTŞ a Demokratyczną Administracją Autonomiczną.
W pierwszej ćwierci XXI wieku, na obszarze Bliskiego Wschodu – rozdrobnionego, wieloreligijnego, wielonarodowego, kapitalistycznego, teokratycznego i patriarchalnego, rządzonego przez faszystowskie mocarstwa – rewolucja w Rożawie rozpoczęła budowę demokratycznego, ludowego porządku wyzwolenia kobiet, opartego na dobrowolnej jedności narodów, i poczyniła na tej drodze znaczące postępy. Stała się domem dla rewolucjonistek i internacjonalistek, których serca biją w rytmie rewolucji i które dają świadectwo temu, że nowy świat jest możliwy”.
Apel do świata: Brońmy rewolucji w Rożawie
W oświadczeniu stwierdzono: „My, które wczoraj byłyśmy założycielkami Międzynarodowego Batalionu Wolności (IFB), powołanego w celu obrony Rożawy, oświadczamy, że również dziś solidaryzujemy się z rewolucją w Rożawie w tym samym duchu i z tym samym entuzjazmem”.
Oświadczenie kontynuowano następującym wezwaniem:
„Zwracamy się do wszystkich narodów regionu i świata, a zwłaszcza do ludności Turcji: w Rożawie doszło do rewolucji, która stworzyła wartości, za które warto umierać. Brońmy rewolucji w Rożawie! Zjednoczmy się wokół tej rewolucji! Podejmijmy walkę wszędzie tam, gdzie dochodzi do likwidacyjnych ataków na Rożawę! Walczmy przeciwko wszelkim formom politycznej i gospodarczej współpracy z HTŞ!
Ujawniajcie członków Państwa Islamskiego oraz wszelkie ich powiązania! HTŞ nie może przynieść narodom Syrii ani wolności, ani sprawiedliwości, ani dobrobytu. Nie zapominajcie i nie pozwólcie innym zapomnieć o tym ruchu i tej mentalności – o reakcyjnym tłumie, który plądruje każde miejsce, do którego się dostanie, w którym kobiety sprzedawane są na targach niewolników, a ludzkie ciała rozrywane są na strzępy!”.
Partie rewolucyjne stwierdziły: „Rewolucja w Rożawie jest oporem przeciwko temu wszystkiemu, a jednocześnie praktyką równego i wolnego życia”. Podkreśliły: „Z tego powodu obrona rewolucyjnych osiągnięć w Rożawie i walka o nie wszędzie – zarówno wczoraj, jak i dziś – jest wymogiem naszej internacjonalistycznej tożsamości rewolucyjnej”.
Wzywając do „podjęcia walki o ochronę osiągnięć rewolucji w Rożawie”, DKP/Birlik, DKP/BÖG, MKP, MLKP, TKEP/L i TKP-ML oświadczyły:
„Dziś musimy bronić wszystkiego, co rewolucyjne i postępowe, na każdym poziomie, i chronić to jak źrenicy oka. Spełnienie wymogów zjednoczonej walki antyfaszystowskiej i antyimperialistycznej jest naszym obowiązkiem wobec historii.
Rozszerzmy internacjonalistyczną solidarność rewolucyjną, aby chronić osiągnięcia rewolucji w Rożawie.
Zwracamy się do robotników i robotnic Turcji, uciskanych narodów tego kraju, a także do rewolucjonistów i rewolucjonistek i osób, którym zależy na postępie: najpoważniejszy atak na rewolucję w Rożawie przeprowadziło faszystowskie państwo tureckie. Obrona rewolucyjnych osiągnięć w Rożawie wymaga również rozszerzenia walki z faszyzmem i szowinizmem na każdym froncie. Wzmocnijmy solidarność z Rożawą na placach 1 maja!
1 maja wznieśmy walkę przeciwko imperialistycznej wojnie, ubóstwu i nędzy, zniewoleniu oraz patriarchatowi!”.
